' Çocukluğumun geçmesinden en çok böyle zamanlarda korkardım; annem ve diğer sevdiklerimin tıngır mıngır müzikli konuşma sesleri eşliğinde yatakta uyumayı beklerken, kalp, mide ve taşaklarımın alt bölgesinde duyduğum o hoş karıncalanma hissinin büyüyünce yalnızlığa dönüşecek olmasından. Çünkü çocukken muhakkak, reşit olana kadar yalnız bırakılmayacağınızın garantisi vardır.'
Yüreği de güzeldir üstelik. Bir de neşelidir ki sorma sohbetinin keyfine.
ReplyDeleteAylin, tahmin edebiliyorum:)
ReplyDelete